Τι είναι η οσφυϊκή οστεοχονδρωσία;

Η οστεοχόνδρωση στην οσφυϊκή περιοχή εμφανίζεται λόγω παραμόρφωσης και καταστροφής του χόνδρινου ιστού των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Χωρίς υλικό χόνδρου, οι σπόνδυλοι χάνουν την ελαστικότητά τους και μετατοπίζονται, προκαλώντας πόνο. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η ασθένεια προσβάλλει κυρίως άτομα άνω των 30 ετών. Οι γυναίκες έχουν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να αρρωστήσουν, γεγονός που σχετίζεται επίσης με αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία και μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο σώμα.

Οστεοχόνδρωση της πλάτης

Από όλες τις παθήσεις του περιφερικού νευρικού συστήματος, η οστεοχονδρωσία της σπονδυλικής στήλης αποτελεί το 80%, εκ των οποίων το 60-80% αφορά την οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, που αποτελείται από 5 σπονδύλους. Στο 40% των ανθρώπων, τα πρώτα σημάδια της νόσου εμφανίζονται μεταξύ 30 και 35 ετών. Σε μεγάλη ηλικία, το 90% των ανθρώπων διαγιγνώσκεται με οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης. Επώδυνες αισθήσεις εμφανίζονται σε 7 στα 10 άτομα. η έξαρση μπορεί να διαρκέσει από 6 έως 16 μήνες.

Στάδια ανάπτυξης

• 1. – εμφάνιση εκφυλιστικών ασθενειών που επηρεάζουν τις νευρικές απολήξεις και διαταράσσουν την παροχή αίματος. Η φλεγμονώδης διαδικασία προκαλεί πόνο που ακτινοβολεί στα πόδια. Ο ασθενής αισθάνεται περιστασιακά ένα μυρμήγκιασμα στην πλάτη και τους γλουτούς. Εμφανίζεται μετά από έντονη σωματική καταπόνηση.
• 2. – Καταστρέφεται το εξωτερικό κάλυμμα του μεσοσπονδύλιου δίσκου (ινώδης δακτύλιος). Η απόσταση μεταξύ των σπονδύλων μειώνεται και οι νευρικές απολήξεις συμπιέζονται, με αποτέλεσμα έντονο, οξύ πόνο. Τα συμπτώματα είναι ιδιαίτερα έντονα κατά το περπάτημα.
• 3. Λόγω υπερβολικής κινητικότητας των σπονδύλων συμπιέζονται οι μυϊκές ίνες και οι νευρικές απολήξεις. Υπάρχουν κράμπες, μούδιασμα, πόνος στο κάψιμο, κήλη - μετατόπιση του μεσοσπονδύλιου δίσκου στον νωτιαίο μυελό.
• 4. – Αύξηση παθολογικών εξοστώσεων στην οστική δομή. Η σπονδυλική στήλη κυριολεκτικά «πετρώνει». Η προοδευτική οστεοαρθρίτιδα και η έλλειψη θεραπείας οδηγούν σε ακινητοποίηση του ασθενούς.

Λόγοι ανάπτυξης

Η ασθένεια αναπτύσσεται αργά και υπό την αλληλεπίδραση πολλών περιστάσεων, δηλαδή, η ανάπτυξη της νόσου δεν εξαρτάται από έναν, αλλά από πολλούς παράγοντες:

• Έλλειψη άσκησης (σωματική αδράνεια), καθιστική εργασία, χαμηλή σωματική δραστηριότητα. Με την πρώτη ματιά δεν είναι επικίνδυνα. Ωστόσο, με παρατεταμένη έκθεση, ο μυϊκός τόνος, ο λεγόμενος «μυϊκός κορσέ», εξασθενεί. Υποστηρίζει τη σπονδυλική στήλη και τα εσωτερικά όργανα. Έτσι, η σωματική αδράνεια οδηγεί σε δυσλειτουργία ενός αριθμού συστημάτων - κυκλοφορία του αίματος, αναπνοή, πέψη.
• Υπέρβαρος. Με ΔΜΣ (Quetelet Body Mass Index) πάνω από 25 kg/m2, το υπερβολικό βάρος επιβαρύνει επιπλέον το σώμα: ασκεί πίεση στη σπονδυλική στήλη, υπερφορτώνει τις αρθρώσεις και βλάπτει την παροχή αίματος.
• Ενδοκρινικές παθολογικές διεργασίες. Η ορμονική ανισορροπία, η δυσλειτουργία των επινεφριδίων και του θυρεοειδούς αδένα «επιβραδύνουν» τον μεταβολισμό του σώματος. Οι συχνές ορμονικές αλλαγές «ξεπλένουν» το ασβέστιο από τον ιστό των οστών, καθιστώντας τον αδύναμο και εύθραυστο.
• Μη ισορροπημένη διατροφή. Το δημοφιλές και οικονομικό γρήγορο φαγητό καλύπτει πλήρως τις ενεργειακές ανάγκες του οργανισμού, αλλά είναι απολύτως άχρηστο όσον αφορά τον κορεσμό του οργανισμού με τις απαραίτητες βιταμίνες και μικροστοιχεία.
• Παθολογίες και γενετική προδιάθεση σε παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος.
• Εκφυλιστικές αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία. Υπό την επίδραση του χρόνου, το σύστημα υποστήριξης φθείρεται φυσικά.

Οι άνδρες των οποίων οι δουλειές περιλαμβάνουν σημαντική σωματική δραστηριότητα έχουν πολλές φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν οσφυϊκή οστεοχόνδρωση.

Συμπτώματα οσφυϊκής οστεοχονδρωσίας

Ο πόνος είναι ο κύριος δείκτης έναρξης της νόσου και του εντοπισμού της. Μια προκαταρκτική διάγνωση μπορεί να γίνει με βάση τον τύπο της εμφάνισης, τη συχνότητα και τη διάρκεια. Τις περισσότερες φορές, οι ασθενείς με οσφυϊκή οστεοχονδρωσία εμφανίζουν πόνο πόνου που ακτινοβολεί στο πόδι, στη βουβωνική χώρα και στην ουρά. Σε οριζόντια θέση τα συμπτώματα εξαφανίζονται.

Τα νωτιαία νεύρα εκτείνονται από τον κορμό της σπονδυλικής στήλης σε διάφορα μέρη του σώματος. Κάθε νεύρο είναι υπεύθυνο για μια συγκεκριμένη περιοχή. Αυτό ονομάζεται «τμηματική νεύρωση». Για το λόγο αυτό, το προσβεβλημένο νεύρο «αντιδρά» σε μια συγκεκριμένη περιοχή: Έτσι εκδηλώνεται το «ριζικό σύνδρομο».

Ο χάρτης του νωτιαίου νεύρου σάς επιτρέπει να προσδιορίσετε τον πόνο σε μια συγκεκριμένη περιοχή της σπονδυλικής στήλης: C1-C8 - 8 αυχενική μοίρα, T1-T12 - 12 θωρακική σπονδυλική στήλη, L1-L5 - 5 οσφυϊκή μοίρα, S1-S5 - 5 ιερό, C0 - 2 κόκκυγα. Σημάδια οστεοχονδρωσίας ανάλογα με την τμηματική νεύρωση:

• L3-L4 – αδύναμο αντανακλαστικό στο γόνατο, μερικό μούδιασμα, επεισοδιακή απώλεια της αίσθησης κατά μήκος του μπροστινού μέρους του μηρού.
• L4-L5 – μυϊκή αδυναμία, ο ασθενής δεν μπορεί να σταθεροποιήσει το σώμα όταν στέκεται στις φτέρνες, ο πόνος και η απώλεια ευαισθησίας επεκτείνονται στην περιοχή από το κάτω μέρος της πλάτης μέχρι τους γλουτούς, καθώς και σε ολόκληρη την πλάγια επιφάνεια του μηρού (από πάνω προς τα κάτω).
• L5-S1 – Τρόμος των μυών της γάμπας, αδυναμία στάσης στα δάχτυλα των ποδιών, πόνος στο πίσω μέρος του μηρού.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, οι ριζικές αρτηρίες εμπλέκονται επίσης στην καταστροφική διαδικασία, η οποία προκαλεί εγκεφαλικό επεισόδιο της σπονδυλικής στήλης - μια επικίνδυνη παθολογία στην οποία ο ασθενής υποφέρει από πάρεση και παράλυση, καθώς και δυσλειτουργία των πυελικών οργάνων.

Συμπτώματα αντανακλαστικού πόνου

• Λουμπάγκο ή οσφυαλγία (όχι ισχιαλγία σε αυτή την περίπτωση!) – οξύς πόνος. Οποιαδήποτε δυσάρεστη κίνηση, ακόμα και το φτέρνισμα και ο βήχας, πυροδοτεί κράμπα. Ο ασθενής αλλάζει αυθόρμητα τη στάση του και την μετακινεί στο πλάι. Η προσπάθεια ανάληψης κάθετης θέσης πυροδοτεί μια νέα οσφυαλγία.
• Η Lumbodynia είναι ένας θαμπός και επώδυνος πόνος που εμφανίζεται στη μία πλευρά. Οι περίοδοι ύφεσης ακολουθούνται από έξαρση που σταδιακά εξελίσσεται σε έντονο πόνο.
• Οσφυϊσχιαλγία – εμφανίζονται επώδυνες αισθήσεις στο πόδι.

Οι παρενέργειες της νόσου δεν είναι τόσο τυπικές και μπορούν εύκολα να συγχέονται με συμπτώματα άλλου προβλήματος: μειωμένη εφίδρωση (υποιδρωσία), ωχρότητα του δέρματος στην πληγείσα περιοχή λόγω κακής κυκλοφορίας του αίματος, έντονη ξηρότητα και απολέπιση.

Διάγνωση

Στο αρχικό στάδιο λαμβάνεται πλήρες ιατρικό ιστορικό του ασθενούς. Η συνολική εικόνα θα πρέπει να συμπληρώνεται από τις απόψεις χειρουργού, ορθοπεδικού, νευρολόγου και ρευματολόγου. Οι ειδικοί υποβάλλουν τον ασθενή σε οπτική εξέταση για να αξιολογήσουν τις αλλαγές στη στάση του σώματος, τον μυϊκό τόνο και την ευαισθησία του δέρματος.

Για την πρωτογενή διάγνωση της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης 1ου βαθμού, πραγματοποιείται ακτινογραφία. Χρησιμοποιείται για την εξέταση της κατάστασης των μεσοσπονδύλιων δίσκων και των παθολογιών του νωτιαίου μυελού, καθώς και για την αξιολόγηση της γενικής κατάστασης της σπονδυλικής στήλης. Ωστόσο, αυτός ο τύπος διάγνωσης δεν παρέχει πλήρεις πληροφορίες για τους προσβεβλημένους ιστούς.

Η αξονική τομογραφία (CT) είναι μια εξαιρετικά ευαίσθητη εξέταση με τη χρήση δέσμης ιοντίζουσας ακτινοβολίας. Η αξονική τομογραφία καταγράφει τον βαθμό παραμόρφωσης του δίσκου, τις φλεγμονώδεις διεργασίες στη μεμβράνη του νωτιαίου μυελού και τις νευρικές απολήξεις σε μια εικόνα φέτα-φέτα.

Η μαγνητική τομογραφία (MRI) δείχνει τη γενική κατάσταση της μυϊκής μάζας, των αιμοφόρων αγγείων και των συνδέσμων. Ανιχνεύει όγκους και φλεγμονώδεις διεργασίες.

Η μυελογραφία είναι ένας τρόπος για την οπτική αξιολόγηση της κατάστασης του νωτιαίου μυελού και των νευρικών ριζών με έγχυση σκιαγραφικού παράγοντα με μια βελόνα στην κοιλότητα που είναι γεμάτη εγκεφαλονωτιαίο υγρό μεταξύ της pia mater και της αραχνοειδούς ύλης του νωτιαίου μυελού. Παρόμοια με την αξονική τομογραφία, το MTP και την ακτινογραφία, η διαδικασία πραγματοποιείται σε πραγματικό χρόνο.

Η νευρολογική εξέταση ευαισθησίας και αντανακλαστικών για παθολογίες είναι ένα σύμπλεγμα μελετών που περιλαμβάνει μια μέθοδο διαλογής για τη μελέτη της συμμετρίας των άκρων, τον έλεγχο της ευαισθησίας στους κραδασμούς και την αξιολόγηση των αντανακλαστικών Babinsky, Chaddock και Oppenheiman.

Θεραπεία της οσφυϊκής οστεοχονδρωσίας

Η αποτελεσματικότητα της συντηρητικής θεραπείας επιτυγχάνεται με συνδυασμό φαρμάκων διαφορετικών ομάδων, μασάζ και χειρωνακτική θεραπεία. Ωστόσο, η οσφυϊκή οστεοχόνδρωση σταδίου 3 δεν μπορεί πλέον να θεραπευτεί με συντηρητικές μεθόδους. απαιτείται χειρουργική επέμβαση. Μία από τις χειρουργικές μεθόδους για την οστεοχονδρωσία είναι η μικροδισκεκτομή. Πρόκειται για μια νευροχειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση μιας κήλης χωρίς να καταστρωθούν οι νευρικές δομές. Γίνεται υπό γενική αναισθησία. Ο ασθενής μπορεί να περπατήσει ήδη την 3η ημέρα.

Φαρμακοθεραπεία (για στάδια 1-2)

• Αναλγητικά για την ανακούφιση του πόνου: τοπικά (αλοιφές, τζελ), από του στόματος (δισκία, εναιωρήματα), ενδομυϊκά (ενέσιμα διαλύματα).
• Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα για την πρόληψη της ανάπτυξης της φλεγμονώδους διαδικασίας. Μειώνει τη θερμοκρασία, εξαλείφει το πρήξιμο. Πιο συχνά χρησιμοποιούνται τζελ και δισκία και σε πιο σοβαρές περιπτώσεις (φλεγμονή του ισχιακού νεύρου) ενέσεις. Πρώτη σειρά μαθημάτων – 7-14 ημέρες.
• Μυοχαλαρωτικά. Συνταγογραφείται στην οξεία φάση για μυϊκές κράμπες, καθώς και κατά τη φάση ύφεσης για την εδραίωση του αποτελέσματος.
• Χονδροπροστατευτικά. Μπλοκάρουν τις καταστροφικές διεργασίες στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, προάγουν την αναγέννηση και βελτιώνουν τον μεταβολισμό στον ιστό του χόνδρου.
• Αγγειακά φάρμακα. Συμβάλλει στην ομαλοποίηση της παροχής αίματος στο μυοσκελετικό σύστημα.
• Συμπλέγματα βιταμινών της ομάδας Β. Βελτιώνουν την αγωγιμότητα των νεύρων.
• Διουρητικά. Μειώνει το πρήξιμο.

Ως επείγουσα βοήθεια κατά τη στιγμή της έξαρσης, χρησιμοποιούνται ισχυρές ενέσεις - ένας παρασπονδυλικός αποκλεισμός, που οδηγεί σε προσωρινή απώλεια ευαισθησίας.

Συνιστάται επίσης η χειρωνακτική θεραπεία δύο φορές το χρόνο, η οποία ανακουφίζει από την ένταση και τους σπασμούς των μυών, αποκαθιστά την κυκλοφορία του αίματος, βελτιώνει τη λεμφική κυκλοφορία και αυξάνει την κινητικότητα του μυοσκελετικού συστήματος.

Πρόληψη

• Δραστήριος τρόπος ζωής σε συνδυασμό με μέτρια σωματική δραστηριότητα.
• επιλογή άνετων ή, εάν είναι απαραίτητο, ορθοπεδικών παπουτσιών.
• Καλή διατροφή?
• έλεγχος του σωματικού βάρους?
• Κοιμηθείτε μόνο σε ορθοπεδικό στρώμα και μαξιλάρι.
• Έπιπλα γραφείου μόνο με επίπεδη πλάτη.
• Απόρριψη μεγάλης καταπόνησης στην πλάτη και τη σπονδυλική στήλη. Όταν μεταφέρετε βαριά αντικείμενα, το φορτίο πρέπει να κατανέμεται ομοιόμορφα μεταξύ των δύο χεριών.