Hondrolife Επίσημη ιστοσελίδα
Μοιραστείτε αυτό

Οστεοχόνδρωση

Ανατομικό μοντέλο της ανθρώπινης σπονδυλικής στήλης

Τι είναι η σπονδυλική οστεοχόνδρωση με απλά λόγια;

Η σπονδυλική οστεοχόνδρωση είναι μια χρόνια ασθένεια που βασίζεται σε εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές στον μεσοσπονδύλιο δίσκο με επακόλουθη προσβολή γειτονικών σπονδύλων, μεσοσπονδύλιων αρθρώσεων και συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης.

Η λέξη «οστεοχόνδρωση» έχει δύο ελληνικές ρίζες: οστό – οστό και χόνδρος – χόνδρος.

Οι σπόνδυλοι είναι δομές από σπογγώδες οστό. Συνδέονται μεταξύ τους με δίσκους χόνδρου. Υπάρχουν λωρίδες κατά μήκος του μπροστινού και του πίσω μέρους των σπονδύλων. Οι χόνδρινοι δίσκοι εμποδίζουν τη συνένωση των σπονδύλων και την απομάκρυνση των συνδέσμων. Χάρη στη συντονισμένη εργασία των μεσοσπονδύλιων δίσκων και των συνδέσμων, η σπονδυλική στήλη είναι ελαστική και επομένως μπορεί να εκτελέσει ζωτικές λειτουργίες:

  • εξασφάλιση ισορροπίας σε κάθετη θέση,
  • Μετριάστε τους κραδασμούς και τους κραδασμούς κατά το περπάτημα και το άλμα,
  • Προστατέψτε το κρανίο και τον εγκέφαλο μέσα από κρούσεις που προκαλούνται από υπερβολική πρόσκρουση.

Στην οστεοχόνδρωση σχηματίζονται προεξοχές μεσοσπονδύλιου δίσκου πέρα από τα σπονδυλικά σώματα. Ανάλογα με την κατεύθυνση και το μέγεθος της προεξοχής, εμφανίζεται πόνος, μούδιασμα, μυϊκή δυσφορία και άλλα συμπτώματα.

Κωδικοί ICD-10:

  • M42 Οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης
  • M42.0 Νεανική οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης
  • M42.1 Οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης σε ενήλικες
  • M42.9 Οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης, μη καθορισμένη
  • Μ43.1 Σπονδυλολίσθηση
  • Μ47 σπονδύλωση
  • M47.0 Σύνδρομο συμπίεσης πρόσθιας σπονδυλικής ή σπονδυλικής αρτηρίας
  • M47.1 Άλλη σπονδύλωση με μυελοπάθεια
  • M47.2 Άλλη σπονδύλωση με ριζοπάθεια
  • M48.0 Σπονδυλική στένωση
  • M50.0 Βλάβη στον μεσοσπονδύλιο δίσκο της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με μυελοπάθεια
  • M50.1 Βλάβη στον μεσοσπονδύλιο δίσκο της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με ριζοπάθεια
  • M50.2 Μετατόπιση του μεσοσπονδύλιου δίσκου της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης άλλου τύπου
  • M50.3 Άλλος εκφυλισμός του αυχενικού δίσκου
  • M51.0 Βλάβες των μεσοσπονδύλιων δίσκων της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και άλλων τμημάτων με μυελοπάθεια
  • M51.1 Βλάβες των μεσοσπονδύλιων δίσκων της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και άλλων τμημάτων με ριζοπάθεια
  • M51.2 Άλλη καθορισμένη μετατόπιση δίσκου
  • M51.3 Άλλος καθορισμένος εκφυλισμός μεσοσπονδύλιου δίσκου
  • M53 Άλλες ραχιαία παθήσεις, μη ταξινομημένες διαφορετικά

Τύποι οστεοχονδρωσίας

Ανάλογα με το ποιο μέρος της σπονδυλικής στήλης υπάρχουν αλλαγές, υπάρχουν διάφορες παραλλαγές της νόσου:

  • αυχενικό,
  • στήθος,
  • οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης,
  • ιερό,
  • μικτές παραλλαγές (τραχηλοθωρακικό, οσφυοϊερό).

Ανάλογα με τη διάρκεια των συμπτωμάτων, η ασθένεια μπορεί να είναι:

  • οξεία (έως 3 εβδομάδες),
  • υποξεία (3-12 εβδομάδες),
  • χρόνια (πάνω από 12 εβδομάδες).

Σύμφωνα με την κυρίαρχη νευρολογική εκδήλωση:

  • με μυελοπάθεια (βλάβη στο νωτιαίο μυελό),
  • με ριζοπάθεια (τσιμπημένες και φλεγμονώδεις νευρικές ρίζες).

Αιτίες οστεοχονδρωσίας

Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία για τα αίτια της οστεοχονδρωσίας.

Ο ρόλος της γενετικής προδιάθεσης, της μηχανικής βλάβης και της φλεγμονής αναγνωρίζεται στην εμφάνιση πρόωρης φθοράς του δίσκου.

Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι δεν έχουν δικά τους αιμοφόρα ή λεμφικά αγγεία. Τα αγγεία των σπονδύλων παίζουν ρόλο στην τροφοδοσία τους και στον καθαρισμό τους από τους ρύπους. Με την αύξηση της ηλικίας και/ή την έκθεση σε επιβλαβείς επιδράσεις, η ροή του αίματος και της λέμφου μειώνεται, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι λαμβάνουν λιγότερο οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά και μπορούν να συσσωρευτούν επιβλαβείς ουσίες σε αυτούς. Όλα αυτά οδηγούν σε σταδιακή φθορά. Ο βαθμός και ο ρυθμός φθοράς του δίσκου αυξάνεται με την έκθεση σε παράγοντες κινδύνου.

Παράγοντες κινδύνου:

  • συγγενείς ανωμαλίες των σπονδύλων και του σπονδυλικού σωλήνα.
  • πλατυποδία?
  • Επαγγελματικοί κίνδυνοι (δόνηση, άρση βαρέων βαρών, παρατεταμένη παραμονή σε αναγκαστική δυσάρεστη θέση, έκθεση σε τοξικές ουσίες).
  • καθιστικός τρόπος ζωής?
  • Ευσαρκία;
  • μια δίαιτα της οποίας η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, λίπη, βιταμίνες και μέταλλα δεν είναι ισορροπημένη·
  • ανεπαρκής κατανάλωση καθαρού νερού.
  • Καπνός;
  • Ρύπανση.

Συμπτώματα οστεοχονδρωσίας της σπονδυλικής στήλης

Αναφέρεται κατά συχνότητα εμφάνισης:

  • πόνος?
  • μειωμένο εύρος κίνησης?
  • μούδιασμα, απώλεια ευαισθησίας.
  • μειωμένη μυϊκή δύναμη?
  • Δυσλειτουργία οργάνων των οποίων η νεύρωση συνδέεται με το προβληματικό τμήμα της σπονδυλικής στήλης.

Κλινικά σημαντικές εκδηλώσεις οστεοχονδρωσίας της σπονδυλικής στήλης παρατηρούνται σε 51 άτομα ανά 1000 κατοίκους.

Η εντόπιση του πόνου και άλλων συμπτωμάτων εξαρτάται από το προβληματικό τμήμα της σπονδυλικής στήλης.

Οστεοχονδρωσία του τραχήλου της μήτρας:

  • Πόνος στα χέρια, τους ώμους και τον αυχένα, που επιδεινώνεται με το γύρισμα και την κλίση του κεφαλιού.
  • Πονοκέφαλο;
  • μειωμένη μυϊκή δύναμη στο χέρι.
  • Θόρυβοι στο κεφάλι, ζαλάδες, λάμψεις «floaters», έγχρωμες κηλίδες μπροστά στα μάτια σε συνδυασμό με καυστικό, σφύζον πονοκέφαλο (σύνδρομο σπονδυλικής αρτηρίας).

Η υγεία του εγκεφάλου εξαρτάται από την κατάσταση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, καθώς οι αρτηρίες προς τον εγκέφαλο διέρχονται από το κανάλι που σχηματίζεται από τις διεργασίες των σπονδύλων. Εάν, λόγω οστεοχονδρωσίας, ο αυλός του καναλιού στενέψει, η ροή του αίματος μέσω των αρτηριών διαταράσσεται και υπάρχει έλλειψη οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών στον εγκέφαλο.

Οστεοχονδρωσία του μαστού:

  • Πόνος στο στήθος, κάτω από την ωμοπλάτη, στην περιοχή της καρδιάς, που επιδεινώνεται με το γύρισμα του σώματος, το βήχα, το φτάρνισμα.
  • Δυσλειτουργία χοληδόχου κύστης, στομάχου, οισοφάγου.

Οσφυϊκή και/ή ιερή οστεοχόνδρωση:

  • Πόνος στο κάτω μέρος της πλάτης, στην πλάτη και στο πλάι του μηρού.
  • μούδιασμα των δακτύλων των ποδιών?
  • αυξημένη συχνότητα ούρησης (10-12 φορές την ημέρα, πιθανώς περισσότερες), ακούσια απώλεια ούρων κατά τη διάρκεια της φυσικής δραστηριότητας.
  • σεξουαλικές διαταραχές.

Λόγω του συχνού πόνου, οι μισοί από τους ανθρώπους που πάσχουν από οστεοχονδρωσία εμφανίζουν σημάδια συνεχούς συναισθηματικού στρες.

Στάδια ανάπτυξης και πορεία της οστεοχονδρωσίας

Το αρχικό στάδιο της οστεοχονδρωσίας εκδηλώνεται με θαμπό πόνο στην πλάτη ή στο κάτω μέρος της πλάτης που εμφανίζεται όταν στέκεστε για μεγάλο χρονικό διάστημα, μετά το περπάτημα ή το τρέξιμο. Πόνος στον αυχένα που επιδεινώνεται με το γύρισμα και την κλίση του κεφαλιού.

Καθώς η παθολογία του μεσοσπονδύλιου(ών) δίσκου(ων) εξελίσσεται, μπορεί να εμφανιστεί εξόγκωμα (κήλη), με αποτέλεσμα τη συμπίεση της νευρικής ρίζας (ριζοπάθεια). Αυτό οδηγεί σε έντονο πόνο που ακτινοβολεί στο χέρι ή το πόδι, μυϊκή αδυναμία, διαταραχές στην ευαισθησία του δέρματος, τον αγγειακό τόνο και τη λειτουργία των οργάνων που νευρώνονται από το προβληματικό τμήμα της σπονδυλικής στήλης. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να συμβεί συμπίεση του νωτιαίου μυελού, οδηγώντας σε πάρεση ή παράλυση.

Η οστεοχόνδρωση είναι μια χρόνια ασθένεια. Μετά από επαρκή θεραπεία, εμφανίζεται ύφεση, που σημαίνει ότι τα συμπτώματα μειώνονται ή εξαφανίζονται εντελώς. Εάν ο μεσοσπονδύλιος δίσκος διογκωθεί ξανά, θα επιδεινωθεί και ο πόνος και άλλα συμπτώματα θα επανεμφανιστούν.

Διάγνωση

  1. Εξέταση από νευρολόγο.

  2. Βασικές μέθοδοι ενόργανης έρευνας:

    • μαγνητική τομογραφία (MRI),
    • Αξονική τομογραφία (CT).

  3. Επιπλέον:

    • σπονδυλογραφία (βαθιά ακτινογραφία της σπονδυλικής στήλης),
    • ηλεκτρομυογραφία (EMG),
    • Ηλεκτρονευρομυογραφία (ENMG),
    • Μέτρηση οστικής πυκνότητας (που εκτελείται για την ανίχνευση οστεοπενίας/οστεοπόρωσης).

  4. Βασικές εργαστηριακές μέθοδοι:

    • γενική εξέταση αίματος,
    • γενική ανάλυση ούρων,
    • βιοχημική εξέταση αίματος (γλυκόζη, κρεατινίνη, ουρία, ηλεκτρολύτες, χολερυθρίνη, ηπατικά και παγκρεατικά ένζυμα, γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, C-αντιδρώσα πρωτεΐνη),
    • Πηκτόγραμμα.

  5. Επιπλέον: Συγκέντρωση ασβεστίου και φωσφορικών αλάτων στο αίμα.

Θεραπεία της οστεοχονδρωσίας

Συντηρητική θεραπεία

Πραγματοποιείται εάν ο ασθενής δεν έχει οξεία προοδευτικά νευρολογικά συμπτώματα.

Στόχοι:

  • ανακούφιση ή ανακούφιση από τον πόνο,
  • διόρθωση του μυϊκού τόνου,
  • μείωση της φλεγμονής και του οιδήματος,
  • Πρόληψη της εξέλιξης των δυστροφικών αλλαγών στις δομές της σπονδυλικής στήλης,
  • διόρθωση δυσλειτουργιών των εσωτερικών οργάνων,
  • αύξηση της καθημερινής δραστηριότητας του ασθενούς,
  • διδάξτε τον ασθενή να αντιμετωπίζει τον πόνο.

Η συντηρητική θεραπεία της οστεοχονδρωσίας περιλαμβάνει:

  • Συμμόρφωση με ένα ορθολογικό καθεστώς κινητήρα,
  • λήψη φαρμάκων,
  • φυσιοθεραπεία,
  • μασάζ,
  • Θεραπεία άσκησης (μετά την ανακούφιση από τον πόνο και τη σταθεροποίηση της κατάστασης),
  • βελονισμός,
  • χειρωνακτική θεραπεία.

Φαρμακευτική θεραπεία

Παρατίθενται οι κύριες ομάδες φαρμάκων που μπορούν να ανακουφίσουν ή να ανακουφίσουν τον πόνο και να σταθεροποιήσουν την κατάσταση ενός ασθενούς με οστεοχονδρωσία. Μόνο ένας γιατρός μπορεί να επιλέξει ένα κατάλληλο θεραπευτικό σχήμα, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά της κλινικής εικόνας ενός συγκεκριμένου ασθενούς.

  1. Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ):

    • για χορήγηση από το στόμα,
    • για ενδομυϊκές ενέσεις,
    • για ενδοφλέβια χορήγηση,
    • για εισαγωγή στο ορθό (ορθικό υπόθετο),
    • για εξωτερική χρήση (αλοιφή, gel).

  2. Μυοχαλαρωτικά (Φάρμακα που μειώνουν τη μυϊκή σπαστικότητα).

    Χρησιμοποιείται για σοβαρή ένταση και επώδυνες μυϊκές κράμπες.

  3. Διουρητικά (για μείωση του τοπικού οιδήματος).

  4. Φάρμακα που βελτιώνουν την κατάσταση του χόνδρινου ιστού (χονδροπροστατευτικά):

    • θειική χονδροϊτίνη νατρίου,
    • ένας συνδυασμός θειικής χονδροϊτίνης νατρίου και γλυκοζαμίνης.

  5. Βιταμίνες Β:

    • Θειαμίνη (Β1),
    • πυριδοξίνη (Β6),
    • κυανοκοβαλαμίνη (Β12),
    • Συνδυασμός Β1+Β6+Β12.

Στην οξεία φάση με έντονο πόνο, είναι δυνατή η ανάπαυση στο κρεβάτι για 1-2 ημέρες, η οποία βοηθά στη χαλάρωση των μυών και στη μείωση της πίεσης στο εσωτερικό του χόνδρινου μεσοσπονδύλιου δίσκου. Συνιστάται να φοράτε σταθεροποιητικό οσφυϊκό κορσέ ή γιακά.

Καθώς η ένταση του πόνου μειώνεται, η θεραπεία συμπληρώνεται με ειδικές θεραπευτικές ασκήσεις για τέντωμα της σπονδυλικής στήλης και χαλάρωση των μυών, ενσωματώνοντας σταδιακά ασκήσεις για την κατασκευή μυϊκού κορσέ. Ενδείκνυται θεραπευτικό χειροκίνητο μασάζ.

Με επαρκή θεραπεία, ο πόνος σταδιακά μειώνεται και μπορεί να εξαφανιστεί εντελώς. Υπάρχει επίσης υποχώρηση των νευρολογικών συμπτωμάτων. Η βελτίωση της κατάστασης προκαλείται από τη μείωση του μεγέθους της κήλης του δίσκου και τις σχετικές φλεγμονώδεις αλλαγές στον περιβάλλοντα ιστό.

Χειρουργική θεραπεία

Η επείγουσα νευροχειρουργική παρέμβαση ενδείκνυται για παθήσεις της λεκάνης με μούδιασμα στην ανωγεννητική περιοχή και ανιούσα πάρεση των ποδιών (σύνδρομο ιπποειδούς ουράς).

Η ανάγκη για χειρουργική επέμβαση μπορεί να προκύψει ακόμη και αν η συντηρητική θεραπεία παραμένει αναποτελεσματική εντός 3-6 μηνών.

Αποτρέψτε τον πόνο στην πλάτη

  • Αποφύγετε την υπερβολική σωματική δραστηριότητα (σηκώνοντας βαριά αντικείμενα, κουβαλώντας μια βαριά τσάντα στο ένα χέρι κ.λπ.).

  • Αποφύγετε παρατεταμένα στατικά φορτία (κάθισμα, παραμονή σε άβολη θέση).

    Εάν η εργασία σας είναι τόσο άγχος, συνιστάται να κάνετε 10 λεπτά διαλείμματα κάθε 45 λεπτά κατά τη διάρκεια των οποίων πρέπει να περπατήσετε.

  • Αποφύγετε την υποθερμία.

  • Διατηρήστε επαρκή επίπεδα σωματικής δραστηριότητας με τακτική άσκηση, κολύμπι ή/και περπάτημα.

  • Κοιμηθείτε σε ένα μεσαίου σκληρού στρώματος.

Διατροφή για την οστεοχονδρωσία

Η ισορροπημένη διατροφή και η επαρκής πρόσληψη υγρών διασφαλίζουν την κανονική παροχή αίματος και θρέψη στους σπονδύλους και κατά συνέπεια στους δίσκους του χόνδρου. Ως αποτέλεσμα, ο μεταβολισμός και η ενέργεια ομαλοποιούνται και τα επιβλαβή προϊόντα δεν συσσωρεύονται.

Βασικές αρχές:

  1. Ημερήσια περιεκτικότητα σε θερμίδες, υπολογίζεται μεμονωμένα λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος, την ηλικία και το φύλο.

    Σε υπέρβαρους ή παχύσαρκους ασθενείς, η πρόσληψη θερμίδων θα πρέπει να είναι περιορισμένη.

  2. Καθεστώς κατανάλωσης – Πίνετε καθαρό νερό, μεταλλικό νερό και αφεψήματα από βότανα σε ποσότητα τουλάχιστον 1 λίτρου την ημέρα, ιδανικά 30 ml/kg σωματικού βάρους.

  3. Καθημερινή χρήση:

    • προϊόντα ολικής αλέσεως (φαγόπυρο, κεχρί, βρώμη).
    • επαρκής ποσότητα πρωτεΐνης (λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και τη λειτουργία των νεφρών): ζώο – άπαχο βοδινό, κοτόπουλο, γαλοπούλα, κουνέλι, αυγό κοτόπουλου (4-5 τεμάχια την εβδομάδα). λαχανικά - φασόλια, φακές, μπιζέλια.
    • Υγιή λίπη με μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (ψάρια, θαλασσινά, μη επεξεργασμένα φυτικά έλαια, άψητοι και ανάλατοι ξηροί καρποί, σπόροι).
    • Λαχανικά (φρέσκα και μαγειρεμένα), σαλάτα, βότανα και φυλλώδη χόρτα.
    • Μούρα - βατόμουρα, βατόμουρα, σμέουρα, κεράσια.

  4. Αποκλεισμός από τη διατροφή:

    • Λευκό ψωμί και αρτοσκευάσματα από αλεύρι υψηλής ποιότητας.
    • Ζάχαρη, βιομηχανικά γλυκά – καραμέλες, κέικ, μπισκότα, μελόψωμο, βάφλες.
    • Βιομηχανικά ποτά με προσθήκη ζάχαρης – ανθρακούχο νερό, συσκευασμένοι χυμοί.
    • επεξεργασμένα προϊόντα κρέατος - λουκάνικα, λουκάνικα, κονσέρβες.